Faro Scrambler

Andrea Dovizioso

share

Βιογραφικό

Ο Andrea γεννήθηκε στη Forlimpopoli, πάνω στην Via Emilia της Ιταλίας, στις 23 Μαρτίου 1986. Το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες ξεκίνησε όταν σαν αγόρι παρακολούθησε τον πατέρα του να τρέχει τα σαββατοκύριακα σε motocross. Ο μικρός Dovizioso ονειρευόταν να έχει τη δική του μοτοσυκλέτα και αφού έμαθε να κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές, ο πατέρας Dovizioso του έκανε έκπληξη αγοράζοντάς του μία minimoto. Ο Andrea ήταν μόλις 4 ετών. Δύο χρόνια αργότερα παρέλαβε την πρώτη του αγωνιστική μίνι μοτοσυκλέτα και στα εφτά του χρόνια έτρεχε τόσο σε άσφαλτο όσο και σε χώμα. Αυτό συνεχίστηκε για τα επόμενα 7 χρόνια και ο Dovizioso ήταν πάντα ανταγωνιστικός, κερδίζοντας το ’97 και το ’98 το ιταλικό πρωτάθλημα minimoto. Τότε ήταν πολύ καλός και στο ποδόσφαιρο, όμως το πάθος του για τη μοτοσυκλέτα τον κέρδισε. Το 2000 ο Andrea ανέβηκε στα 125 κ.εκ. του κυπέλλου Aprilia Challenge και αμέσως κέρδισε τον τίτλο στην κατηγορία. Τον επόμενο χρόνο, ο Dovizioso πρόσθεσε στο ράφι του τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 125 κ.εκ. χάρη στη διπλή νίκη του στην Ουγγαρία και μία τρίτη νίκη στην Τσεχία. Ήταν μία γεμάτη περίοδος για τον Andrea, που επίσης κατετάγη 4ος στο Ιταλικό Πρωτάθλημα 125 ενώ συμμετέχει και στον πρώτο του GP, στην Ιταλία. Το 2002 ο Andrea ακολουθεί πλήρες πρόγραμμα στα GP, στην ομάδα Scot Honda με μάνατζερ τον Cirano Mularoni. Ο 16χρονος τερματίζει 4 φορές μέσα στη δεκάδα και κατατάγεται 11ος στην τελική κατάταξη των 125. Ο Ιταλός συνέχισε το 2003 στην ίδια ομάδα. Στο δεύτερο αγώνα της χρονιάς, στη Νότια Αφρική, κάνει το μεγάλο βήμα: κατατάσσεται στην πρώτη σειρά της εκκίνησης και τερματίζει 2ος, ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στο βάθρο σε αγώνα GP. Δύο αγώνες μετά, στη Γαλλία, παίρνει την πρώτη του pole στα GP και τερματίζει 3ος. Δύο ακόμη βάθρα, στη Μ. Βρετανία και στην Ιαπωνία, βοηθούν τον Dovizioso να τερματίσει 5ος εκείνη τη χρονιά. Η πρόοδος του Andrea συνεχίστηκε το 2004, χρονιά που πέτυχε την πρώτη του νίκη στα GP, στη Νότια Αφρική. Στη συνέχεια νίκησε στη Γαλλία, στη Μ. Βρετανία, στην Ιαπωνία και στην Αυστραλία, ανέβηκε άλλες 6 φορές στο βάθρο και πήρε 8 pole position για να ανακυρηχτεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 125 κ.εκ. Μετά την επιτυχία του αποφάσισε ότι ήταν η στιγμή να ανέβει στα 250 κ.εκ. το 2005, το οποίο και έκανε με την ίδια ομάδα που τον ανέδειξε στα 125. Ο Dovi ήταν αμέσως ταχύτατος, ανεβαίνοντας 5 φορές στο βάθρο για να τερματίσει 3ος στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Η ανέλιξη του Dovizioso συνεχίστηκε το 2006, χρονιά που πήρε την πρώτη του νίκη στα 250 κ.εκ. (στο GP Καταλωνίας), κάτι που επανέλαβε στον προτελευταίο αγώνα στην Πορτογαλία. Ο σταθερός σε απόδοση Ιταλός ανέβηκε 11 φορές στο βάθρο εκείνη τη χρονιά, πήρε τις δύο πρώτες του pole στα 250 κ.εκ. και τερμάτισε 2ος στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Ο Dovi κατέλαβε τη 2η θέση στο πρωτάθλημα των 250 κ.εκ. και το 2007, χάρη σε δύο νίκες (στην Τουρκία και στη Μ. Βρετανία) και 8 ακόμη τερματισμούς στο βάθρο και δύο pole. Ο Andrea είχε την ευκαιρία να κυνηγήσει τον τίτλο στα 250 το 2008, όμως αποφάσισε να δοκιμάσει να κάνει το μεγάλο βήμα στα MotoGP! Για άλλη μια φορά είχε την υποστήριξη της ομάδας Scot Honda που τον είχε βοηθήσει για πολλά χρόνια και ξεκίνησε την καριέρα του στη MotoGP κατηγορία με μία σημαντική 4η θέση στον πρώτο αγώνα της χρονιάς, στο Κατάρ. Όλη τη χρονιά αποδείχτηκε σταθερός και συνεπής στην απόδοσή του, τερματίζοντας 9 φορές στην πρώτη πεντάδα ενώ ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο στη Sepang για να τερματίσει στην 5η θέση της τελικής κατάταξης. Το HRC είχε εντυπωσιαστεί από τα αποτελέσματα του Andrea και του έδωσε μία θέση στην εργοστασιακή ομάδα για το 2009. Στο GP Μ. Βρετανίας - όπου ο Dovizioso είχε κι άλλες επιτυχίες τα προηγούμενα χρόνια - ο Ιταλός πέτυχε την πρώτη του νίκη στα MotoGP σε βρεγμένη πίστα. Εκείνη τη χρονιά τερμάτισε 6ος στην τελική κατάταξη. Το 2010 τερμάτισε 5ος στο πρωτάθλημα με 7 τερματισμούς στο βάθρο (στη 2η θέση τρεις φορές) και πέτυχε την πρώτη του pole στην κατηγορία MotoGP στην Ιαπωνία. Η επόμενη χρονιά ήταν η τρίτη για τον Dovizioso στην εργοστασιακή ομάδα της Honda, με τους Daniel Pedrosa και Casey Stoner στην ομάδα. Ο Dovi τερμάτιζε σταθερά μέσα στην πεντάδα επί 15 αγώνες (με εξαίρεση τη Jerez, όπου βγήκε για να αλλάξει ελαστικό και στην Aragon όπου είχε ατύχημα). Σε 7 αγώνες ανέβηκε στο βάθρο για να τερματίσει 3ος στο πρωτάθλημα, που ήταν και η καλύτερη επίδοσή του στα MotoGP. Μετά από 10 χρόνια με Honda μοτοσυκλέτες, ο Dovizioso πήγε στην ομάδα Tech3 Yamaha το 2012, όταν η κατηγορία MotoGP ξαναφόρεσε κινητήρες 1000 κ.εκ. αντί 800 κ.εκ. Στην ομάδα, μαζί με το Βρετανό Cal Crutchlow, συνέχισε να εντυπωσιάζει, παρότι δεν είχε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ανέβηκε στο 3ο σκαλί του βάθρου σε έξι αγώνες και ήταν στην πεντάδα σε 14 περιπτώσεις. Τρεις φορές εκκίνησε από την πρώτη σειρά και τερμάτισε το πρωτάθλημα 4ος και πρώτος ανάμεσα στους μη εργοστασιακούς αναβάτες. ΑΝΑ ΧΡΟΝΙΑ 2013: Αναβάτης Ducati, Π.Π. MotoGP (Ducati Desmosedici GP13) 2012: 4ος στο Π.Π. MotoGP (Yamaha) 2011: 3ος στο Π.Π. MotoGP (Honda) 2010: 5ος στο Π.Π. MotoGP (Honda) 2009: 6ος στο Π.Π. MotoGP (Honda) 2008: 5ος στο Π.Π. MotoGP (Honda) 2007: 2ος στο Π.Π. 250 κ.εκ. (Honda) 2006: 2ος στο Π.Π. 250 κ.εκ. (Honda) 2005: 3ος στο Π.Π. 250 κ.εκ. (Honda) 2004: Παγκόσμιος Πρωταθλητής 125 κ.εκ. (Honda) 2003: 5ος στο Π.Π. 125 κ.εκ. (Honda) 2002: 16ος στο Π.Π. 125 κ.εκ. (Honda) 2001: Πρωταθλητής Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 125 κ.εκ. (Aprilia) 4ος Ιταλικού Πρωταθλήματος 125 κ.εκ. (Aprilia) 2000: Πρωταθλητής Aprilia Challenge 125 κ.εκ. 2ος στο Ιταλικό Πρωτάθλημα Minimoto 1999: 2ος στο Ιταλικό Πρωτάθλημα Minimoto 1998: Πρωταθλητής Ιταλικού Minimoto 1997: Πρωταθλητής Ιταλικού Minimoto 1996: 2ος στο Ιταλικό Minimoto & 3ος στο Ιταλικό Minicross 1995: 3ος στο Ιταλικό Πρωτάθλημα Minimoto 1994: 5ος στο Ιταλικό Πρωτάθλημα Minimoto ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Ηλικία: 27 (γεννημένος 23 Μαρτίου 1986) Τόπος γέννησης: Forlimpopoli, Ιταλία Τόπος κατοικίας: Forli
Ducati Team

Personal Files

Εμπειρίες

Δίκτυο και υπηρεσίες